PonDz's profileP|2!nce$s_PonDzPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
July 31 ทางที่เลือกเอง..ร่ำเรียน ฝ่าฟันเข้ามา ไม่มีสัญญา สู้มาด้วยใจ
อยากรู้..สิ่งที่ฉันทำ มันจะชักนำ ฉันเป็นเช่นไร อยากสรร สิ่งที่สวยงาม สิ่งที่งดงาม ให้คงอยู่ไว้ จะขอ ขอทำตามใจ ดีเลวเช่นไร หัวใจ เลือกเอง ฉันเหนื่อย ฉันท้อ แต่ฉันยังรอด้วยดวงใจที่มีหวัง แม้จะหนัก ฉันไม่เคยหวั่น ฉันรู้ว่ายังต้องสู้เขา.. คอยวันที่ฉันนั้นจะเป็นคนยิ่งใหญ่ เราจะก้าวไปด้วยดวงใจ กับความฝัน และจะไม่ท้อเพราะหัวใจยังยึดมั่น หนทางของเรา เราขีดเอง ฉันเหนื่อย ฉันท้อ แต่ฉันยังรอด้วยดวงใจที่มีหวัง แม้จะหนัก ฉันไม่เคยหวั่น ฉันรู้ว่ายังต้องสู้เขา.. คอยวันที่ฉันนั้นจะเป็นคนยิ่งใหญ่ เราจะก้าวไปด้วยดวงใจ กับความฝัน และจะไม่ท้อเพราะหัวใจยังยึดมั่น "หนทางของเรา เราขีดเอง" ทางที่เลือกเอง:Boy Trai
July 29 กลางวันตื่น กลางคืนฝันเคยได้ลองค้นหา ผ่านเวลามาแล้วมากมาย แต่บางครั้งฉันยังหวั่นไหวตามคืนและวัน มีสิ่งเดียวที่รู้ เปลี่ยนแปลงไปไม่ง่ายอย่างนั้น คือความฝันที่มีในใจตลอดเวลา แม้ตอนกลางวันที่ฉันตื่น หรือตอนกลางคืนที่ฉันหลับอยู่ ก็ยังรู้ตัวดีว่าฉันนั้นฝันถึงใคร แม้คนมากมายให้พบให้เจอ ฉันมีแต่เธอในหัวใจ จากวันนี้ไปจนเมื่อไรก็ยังรักเธอ เจอเรื่องราวทั้งหลาย ผ่านอะไรแต่เช้าจนเย็น ก็ไม่เห็นจะมีสิ่งใดมาแทนภาพเธอ ใจยังคอยนึกย้ำ จดจำเธอไว้ได้เสมอ อยู่ตรงไหนก็ยังมีเธอตลอดเวลา แม้ตอนกลางวันที่ฉันตื่น หรือตอนกลางคืนที่ฉันหลับอยู่ ก็ยังรู้ตัวดีว่าฉันนั้นฝันถึงใคร แม้คนมากมายให้พบให้เจอ ฉันมีแต่เธอในหัวใจ จากวันนี้ไปจนเมื่อไรก็ยังรักเธอ แม้ตอนกลางวันที่ฉันตื่น หรือตอนกลางคืนที่ฉันหลับอยู่ ก็ยังรู้ตัวดีว่าฉันนั้นฝันถึงใคร แม้คนมากมายให้พบให้เจอ ฉันมีแต่เธอในหัวใจ จากวันนี้ไปจนเมื่อไรก็ยังรักเธอ จากวันนี้จนวันสุดท้ายก็ยังรักเธอ Chapter#5 for youรู้ตัวรึเปล่า เธอทำอะไรให้ชีวิตของฉัน
มากมายเท่าไหร่ ที่ได้จากการที่มีเธออยู่ข้างกัน เป็นความอบอุ่นในหัวใจ เป็นความยิ่งใหญ่ของทุกวัน เป็นจุดมุ่งหมาย และเลี่ยวแรงอันสำคัญ ก็เพราะว่าเธอนั้นคือดวงใจของฉัน ที่ทำให้ทุกๆวันฉันเดินสู้ต่อ ต้องล้มและลุกเท่าไหร่ไม่เคยจะท้อไม่เคยหวั่นไหว ขอเพียงยังมีเธออยู่ด้วยกันตลอดไป รู้สึกรึเปล่า เธอเติมอะไรให้วันคืนเหล่านั้น มากมายเท่าไหร่ กับสิ่งจากการที่มีเธออยู่ใกล้กัน เป็นความอบอุ่นในหัวใจ เป็นความยิ่งใหญ่ของทุกวัน เป็นจุดมุ่งหมาย และเลี่ยวแรงอันสำคัญ ก็เพราะว่าเธอนั้นคือดวงใจของฉัน ที่ทำให้ทุกๆวันฉันเดินสู้ต่อ ต้องล้มและลุกเท่าไหร่ไม่เคยจะท้อไม่เคยหวั่นไหว ขอเพียงยังมีเธออยู่ด้วยกันตลอดไป ก็เพราะว่าเธอนั้นคือดวงใจของฉัน ที่ทำให้ทุกๆวันฉันเดินสู้ต่อ ต้องล้มและลุกเท่าไหร่ไม่เคยจะท้อไม่เคยหวั่นไหว ก็เพราะว่าเธอนั้นคือดวงใจของฉัน ที่ทำให้ทุกๆวันฉันเดินสู้ต่อ ต้องล้มและลุกเท่าไหร่ไม่เคยจะท้อไม่เคยหวั่นไหว ขอเพียงยังมีเธออยู่ด้วยกัน ขอเพียงยังมีเธอเดินเคียงข้างฉัน ขอเพียงยังมีเราอยู่ด้วยกัน
"ฉันก็สุขใจ" ขอบคุณคุณพ่อ คุณแม่
ขอบคุณคุณตา คุณยาย คุณปู๋ คุณย่า
ขอบคุณคุณป้า คุณลุงและคุณน้า
ขอบใจน้องปาล์ม แบม และบูม
ขอบคุณคุณครูทุกคน
ขอบคุณพี่จิ๊บ พี่ชายที่แสนดีตลอดมา
ขอบคุณเพื่อนๆชาว5018
ขอบคุณทุกคนที่ได้ผ่านเข้ามาในชีวิตของฉัน
............
....
..
July 23 ทำดี..ต้องได้ดีไม่ใช่ที่นามสกุล ไม่ใช่ที่ชาติภาษา
ไม่ใช่อยู่ที่หน้าตา แต่อยู่ที่หัวใจ ของมันจะดีจะเลวต้องดูที่ข้างใน ไม่ว่าจะดีจ ะร้าย ดูที่การกระทำ แม้ทำดีมันยากเหลือเกิน ทำดีต้องได้ดี คำคำนี้ยังจำฝังใจ
ไม่ว่าจะนานสักเท่าไหร่ก็คงต้องมีสักวัน ทำดีต้องได้ดี เชื่อเสมอต้องมีวีนนั้น วันที่ฟ้าสดใส วันที่ดอกไม้บาน
วันที่เขาเข้าใจ ..วันที่ฝันเป็นจริง..
" สุดแต่ฟ้ากำหนด " - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
July 14 Chapter#4แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้น
อย่างน้อยคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก “ ไม่ธรรมดา “ ที่จะนึกถึง เรียกว่าเป็น “ ความพิเศษ “ ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ ก็ในเมื่อคำว่า “ พิเศษ “ หมายถึง ความจำเพาะ ความแปลกแยก ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด ให้ “ ความรู้สึกดีๆ “ จากจิตใจที่ดีๆ ให้ “ ความอาทรถึง “ จากจิตใจที่นึกถึง ให้ “ ความห่วงใย “ จากจิตใจที่เป็นห่วง ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างดีๆ แต่มี “ สติ “ ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ “ คุกรุ่น “ ให้ไปเถอะ ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง “ ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ้ม “ และหากเมื่อใดจิตใจระส่ำระสาย สะดุดกับอะไรขึ้นมา ก็จงหยุดพักตรึกตรอง อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด “ สิ่งดีๆ “ จนกระจัดกระจายไป เพราะ “ การให้ความหมาย “ ไม่ใช่ “ การตั้งความหวัง “ คนสองคน…ให้ความหมายซึ่งกันและกัน แต่คนสองคน “ จะไม่ตั้งความหวังในกันและกัน “ เพราะการตั้งความหวังมักนำพามาซึ่ง “ การเรียกร้อง “ “ ความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ “ โดยที่ไม่รู้ตัว มันร้อน มันหนาวนักและไม่เป็นสุข เราต้องไม่ลืมปรับอุณภูมิจิตใจไว้ที่องศาอุ่นๆ หากเริ่มรู้สึกตัวว่าความร้อนเริ่มทวีขึ้น เราต้องค่อยๆเดินออกมาสูดอากาศเย็น หากตรงกันข้าม เราก็ต้องหลบเร้นจากความหนาวมาหาไอแดดเช่นกัน และอย่าลืมว่า “ ความพิเศษ “ ไม่ได้จำกัดว่า จะต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษที่สุด หรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียว ทั้งเราและเขาอาจมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ พิเศษในเรื่องนั้น พิเศษในเรื่องนี้ ในเมื่อหัวใจเป็นของเรา เราก็ย่อมเลือกให้ “ ความพิเศษ “ กับใครก็ได้ ที่เราจะไม่ต้องแลกกับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา จงให้ "ความพิเศษ" เป็นชีวิตชีวา เป็นแววตาที่แจ่มใส
เป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ยิ้มได้ ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตาม ไม่หักห้าม แต่ไม่กระโจนใส่ ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื้ออาทร จงเป็นความแจ่มใสในอารมณ์ของตัวเอง เป็นความชุ่มชื่น สดใส เช่นสายน้ำ เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา เป็นสีเขียวของใบไม้ที่เย็นที่ตาและที่ใจ และที่ตรงนี้จะอีกนานเท่าใด ไม่ว่า “ คนพิเศษ “ คนนั้นจะอยู่ใกล้หรือต้องจากกันไกล “ ความพิเศษ ” นั้นก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ ที่เดิม ที่ซึ่งใจข้างซ้ายตรงกัน เป็นเรื่องที่ดีที่สุด ที่จะรอคนที่คุณต้องการ ดีกว่า ตัดสินใจไปกับใครสักคนที่ว่างอยู่ เป็นเรื่องดีที่สุด ที่จะรอคุณที่คุณรัก ดีกว่า ตัดสินใจไปกับใครสักคนที่อยู่แถวนั้น เป็นเรื่องดีที่สุด ที่จะรอคนที่คุณคิดว่าใช่ เพราะชีวิตช่างแสนสั้น สำหรับเวลาที่เสียไปกับคนที่ไม่ใช่ คงจะดีถ้าได้เจอคนที่เขารักคุณจริงในภายหลัง เพราะมันย่อมดีกว่า การได้เจอคนที่เขาสัญญาว่าจะรักคุณ แต่ไม่ช้าเขาก็ไป อย่าพยายามแสร้งทำให้คนอื่นประทับใจ เพื่อที่เขาหรือเธอจะได้มาหลงรักคุณ เพราะถ้าทำแบบนั้น คุณจะถูกตั้งความหวังไว้ว่า มันจะต้องเป็นแบบนั้นตลอดไป โชคชะตา บอกถึง คนที่จะผ่านเข้ามาในชีวิตเรา แต่…หัวใจ บอกถึง คนที่เราจะอยู่กับเรา ตลอดไป… ชีวิตของคนเราเกิดมาแค่ครั้งเดียว
ถ้าหากมัวแต่ไปเสียใจกับสิ่งเลวร้ายที่เกิดขึ้น
หยุดทุกสิ่งทุกอย่างเพียงเท่านั้น
ชีวิตของเราจะไร้คุณค่าไปทันที
..
ให้เวลารักษาแผลใจของเรา
อาจจะใช้เวลาเนิ่นนาน
แต่เชื่อมั้ยว่า..เวลานี่ล่ะ จะทำให้เราเข้มแข็ง
เมื่อเราล้มลง..เราต้องกล้าที่จะลุกขึ้น
มิใช่ลุกขึ้นทันที..แต่ค่อยๆประคองตัวเองขึ้นมา
เปรียบดังเราค่อยๆหันมามองดูตัวเองและคนที่คอยอยู่เคียงข้างเรา
ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนๆ หรือพี่ๆ(พี่ชาย)
คนที่เราควรจะเอาใจใส่เค้าให้มากขึ้นกว่าเดิม
เพราะตอนที่เราเจ็บ..คนเหล่านี้จะคอยอยู่เคียงข้างเราเสมอ
ไม่ใช่เขาคนนั้นเลย..
ล้มบ้างก็ได้ : Boy Kosiyapong
แพ้ชนะ ทุกข์หรือสุข มันเป็นเช่นไร คนหนึ่งคนกว่าจะเข้าใจ ต้องรู้ต้องโดนด้วยตัวเอง
ไม่มีใครสอนให้มองเห็น ต้องล้มเอง รับเอง แพ้เอง รู้เองถึงจะค่อยๆ เข้าใจ ถ้าหากไม่ปล่อยให้เรียนรู้ในวันนี้ แล้วจะมีวันที่เข้าใจไหม ปล่อยมันให้ล้มบ้างก็ได้ ปล่อยมันให้แพ้บ้างก็ได้ ก็แค่หกล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ แพ้ก็แค่ต้องเข้าใจ ล้มบ้างก็ได้ และเธอจะแพ้บ้างก็ได้ คำว่าชนะนั้นคงไม่ยิ่งใหญ่ ถ้าคำว่าแพ้นั้นยังไม่เข้าใจ ผิดหวังหรือสำเร็จอยู่ที่ข้างใน คนหนึ่งคนกว่าจะเข้าใจ ต้องรู้ต้องโดนด้วยตัวเอง ไม่มีทางลัดให้เดินเล่น ต้องล้มเอง รับเอง ลุกเอง รู้เอง ถึงจะค่อยๆ เข้าใจ เดี๋ยวซิ่ ลองฟังนี่ซิ่ จะผิดหวังหรือจะแพ้ ก็ตามแต่ ขอเพียงแค่ลองฟังนี่ซิ่ อย่าเพิ่งหนีซิ่ อย่าเพิ่งท้อซิ่ อย่าเพิ่งล้มความตั้งใจอะไรง่ายๆกันอย่างนั้นซิ่ คนทุกคนเคยผิดหวัง คนทุกคนมีปัญหา แต่ไม่ใช่ต้องหลบหน้า หรือเศร้าจนบ้าไปอย่างนั้นนี่ อย่างนี้ก็แย่ซิ่ ถ้าหัวสมองยังไม่ไหวก็ใช้หัวไปแทนได้นี่ ถ้าหากไม่ปล่อยให้เรียนรู้ในวันนี้ ก็แล้วจะมีวันที่เข้าใจไหม ปล่อยมันให้ล้มบ้างก็ได้ ปล่อยมันให้แพ้บ้างก็ได้ ก็แค่หกล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ แพ้ก็แค่ต้องเข้าใจ ล้มบ้างก็ได้ และเธอจะแพ้บ้างก็ได้ คำว่าชนะนั้นคงไม่ยิ่งใหญ่ ถ้าคำว่าแพ้นั้น..ยังไม่เข้าใจ P.S.>>>>>>>>>>>>>คิดถึง+ร๊ากเพื่อน5018ทุกคน
>>>>>>>>>>>>>>>>พี่ประธานขาา..เมื่อไหร่จะเข้าใจกันสักทีนะ - - ...ยังไงก้รัก(ล้อเล่น)(รึเปล่า)(ไปถามแท็ป เอิร์ล ตาล แพม ตองดูละกัน)
>>>>>>>>>>>>>>>>ขอให้ได้เจอนัทจังทีเถอะ ไม่ได้เจอมาหลายเดือนแว้ว..คิดถึงนะ 55555555++++++++(นัทจังจาผอมลงอีกมั้ยเนี่ย..เค้ามีแต่จะอ้วนขึ้น..เมื่อไหร่น้ำหนักเค้าจะถึง 45 kilos มั้ยนะ
>>>>>>>>>>>>>>>>Medicine Chula..!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! |
|
|