PonDz's profileP|2!nce$s_PonDzPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
September 15 - -"ดีก๊า gปลี่ยนลุคใหม่อ่ะนะ - -" อาทิตย์ที่จะถึงนี้ ปอนด์ก็จะสอบFinal แล้วคะ ตอนนี้ก็เลยต้องเคลียร์งานอย่างแรงเลย -*- เหนื่อยมากๆคะ
ตอนนี้ปอนด์ก็มีคนที่ปอนด์ชอบแล้วคะ เค้าเป็นคนใกล้ๆตัวปอนด์นี่เองคะ แต่ว่ามันคงเป็นไปไม่ได้หรอกคะ ก็เขาคนนั้นมีคนที่เค้าชอบอยู่แล้วนิคะ เค้าชอบของเค้ามาตั้งนานแล้ว ปอนด์คงได้แต่เก็บความรู้สึกนั้นไว้ในใจ ..ก็พอแล้ว..
..อยากได้คำว่า "แฟน".. ..แต่ไม่อยากเสียคำว่า " เพื่อน"..
September 11 Relax and Happyดีก๊า
....
ไงดีอ่ะ
เมื่อวันเสาร์กะวันจันทร์มีอะไรๆสนุกมากเล่าให้ฟังก๊า
วันเสาร์ เพื่อนๆชาว 5/18
อันได้แก่ เอิร์ล ตาล หนุ่ม เบญ นีด มอส ปาป้า เฟิร์นและบุ๊ค
ได้ไปสอบเสริมปัญญาไทย-สังคมกันที่โรงเรียน
นูชุติ(ปอนด์)ก็ไปแจมกะเพื่อนๆ แต่ม่ะได้ไปสอบหรอกค่ะ
เตรียมตัวไปดูหนัง>.<"
เลยต้องใส่ชุดนักเรียนไป เพราะไม่อยากให้แปลกประหลาดจากเพื่อนๆ
หลังจาสอบเสร็จแว้วว
คณะของเรา(มี เอิร์ล หนุ่ม เบญ นีด มอส ปาป้า เฟิร์น บุ๊ค และปอนด์)
ก้ได้เดินทางไปกินก๋วยเตี๋ยวปลา(แซบบั-กคัก)^^
ได้เจอกะคุณพ่อแม่และพี่สาวบุ๊คด้วย
คุณพ่อบุ๊คใจดีมากๆเลยเลี้ยงพวกเราทุกคน ^^"
ขอบคุณค่า
จากนั้นพวกเราก็ได้มุ่งหน้าไปยังเนวาด้า
โดยที่นั่งซ้อนมอ'ไซค์กันไป
^____^
แล้วเราก็ไปร้อง'เกะกัน แบบว่านุกมากกกกก...
และก็ไปดูเรื่อง บ้านผีสิงกัน
ปอนด์ล่ะหลับตาตลอดทั้งเรื่องเลย --*
(ก็นู๋กลัวนิคะ-*-)
จากนั้นก็ได้ไปซีเอ็ดกัน
แล้วก้แยกย้ายกันกลับบบ้าน
ววันจันทร์(เมื่อวาน)
ประมาณว่าวันนี้เรียนคาบเร่ง เลิก 14.30 น.
ก้เลยไปเลี้ยงบุ๊ค แท๊ป ดิว และเจ๊ฝ้ายที่KFC
หมดไป500กว่าบาท
พวกเอิร์ล หนุ่ม..ไปดูดวงอยู่
เลยไม่ได้มากินกะพวกเค้าเลย
เเอเป้นว่าปอนด์มีความสุขล่ะกัน
กินเสร็จแล้วเราก็เดินไปร้อง'เกะ
แบบหนุกหนาน
เพราะคนไม่เยอะดีๆ
จากนั้นก็กลับบ้านและไปเรียนพิเศษต่อกัน
"..อาจเพียงสักครั้งที่เราได้พบรักแท้ เท่านี้ก็เพียงพอ
กับคนหนึ่งคนที่อยากจะขอ.." ^ ^: September 09 ~Walking To The Final Exam~Good Morning for Sunday!!
^^
This day someone will be rest.
But for me..I have manyๆๆๆๆๆ work to do.
-*-
I'm very tired.
...............................................................................
Today is the ninth of September
that we will say happy Birthday for Tarn and Beauty!!
^^^^^^^
"Happy Birthday!!"
.
.............................................................................
Walking to the Final Exam!!
I am very tired.
Why there are lots of my homework.
I wili try try try and very try.
Where is a will,there is a way.!!
Prepare for Admission!
Faculty of Medicine
Rama and Khonkaen!!
^^
ทางที่เลือกเอง:บอย ตรัย ภูมิรัตน์
อัลบัม:ร้อยเพลงแห่งความโดดเดี่ยว
ร่ำเรียน ฝ่าฟันเข้ามา ไม่มีสัญญาสู้มาด้วยใจ
อยากรู้สิ่งที่ฉันทำมันจะชักนำฉันเป้นเช่นไร อยากสรรค์สิ่งที่สวยงามสิ่งที่งดงามให้คงอยู่ไว้ จะขอ ขอทำตามใจ ดีเลวเช่นใดหัวใจเลือกเอง ฉันเหนื่อยฉันท้อ แต่แต่ยังรอด้วยดวงใจที่มีหวัง แม้จะหนักฉันไม่เคยหวั่น ฉันรู้ว่ายังต้องสู้เขา คอยวันที่ฉันนั้นจะเป็นคนยิ่งใหญ่ เราจะก้าวไปด้วยดวงใจกบความฝัน และจไมท้อเพราะว่าใจยังยึดมั่น หนทางของเราเราขีดเอง ..................
September 07 ~Season Change~ Hi!
หวัดดีก๊าทุกๆคน
วันนี้เป็นวันศุกร์ใช่ป่ะ
วันนี้ก้เป็นวันที่มีทั้งความสุขแความทุกข์ของปอนด์เหมือนกันคะ
ความสุขแรก คือ ได้เห็นพี่ประธานยิ้ม ตอนเช้า
ยิ้มแบบจริงใจ สดใสอ่ะ
น่าร๊ากกกกมากๆๆเลย^^
ความสุขที่สอง คือ การที่ได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนๆ
อันได้แก่ เฟิร์น เบญ ปาป้า บุ๊ก ดิว แสตมป์ มอส แพน ส้มน้อย หมิว ปิง ฯลฯ
ทำให้เค้าผ่านพละทั้งหมดได้ภายในชั่วโมงกว่าๆ *-*
ส่วนความทุกข์น่ะหรอ
ทำเอาปอนด์เศร้าและร้องไห้เลย
ความทุกข์ประการแรก คือ หลังจากที่ปลื้มที่คนนั้นยิ้ม(ความสุข)
อีกม่ะนานก็มีเรื่องทะเลาะกันอีกแว้วว-*-
พี่ประธานใจร้ายที่สุดเลย
ทำไมต้องว่าปอนด์ด้วยล่ะคะ-*-
แค่แสดงความคิดเห็นเท่านั้นเอง
ก็มันจริงนี่นา
ทำไม่ไม่มาดูล่ะคะ?
ก็ที่ปอนด์บอกว่า "สุดท้ายท่านรองดิเรกก้ได้พูดเหมือนเดิม"
รู้มั้ยที่พูดอย่างนี้เพราะอะไรคะ
เพราะเป็นห่วงพี่ประธานนะคะ
กลัวอาจารย์จะมาว่าพี่ประธาน
และไม่อยากให้พี่ประธานโดนอาจารย์ดุด้วย
..แต่เขาก็คงไม่เข้าใจเลย..
ต่อไป
ปอนด์จะไม่ยุ่งกะพี่ประธานแล้ว
ไม่ไปให้พี่ประธานเห็นหน้า หรือทำให้รำคาญอีกแล้วค่า
"ฉันไม่อาจทำให้เธอได้อย่างเขา
เขา..คนที่เธอรัก
แต่ฉันขอได้ไหม..ขอเป็นคนที่รักเธอ
และฉันก็มั่นใจว่ารักฉันไม่ได้น้อยไปกว่ารักของเขาเลย"
ความทุกข์ประการที่สอง คือ ร้องไห้เพราะแท๊ป
เฮ้อ! ฉันเป็นเจ้าหญิงเจ้าน้ำตาไปแล้วหรือเนี่ย
หากเปรียบกับชีวิตของคน
เมื่อยามสุขล้นจนใจมันยั้งไม่อยู่ ก็คงเปรียบได้กับฤดู คงเป็นฤดูที่แสนสดใส (และ/แต่) ถ้าวันหนึ่งวันไหน ที่ใจเจ็บทนทุกข์ ดังพายุที่โหมเข้าใส่ บอกกับตัวเองเอาไว้ ความเจ็บต้องมีวันหาย ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่า(แค่ไหนที่เฝ้ารอ) เมื่อวันที่ต้องเจ็บช้ำใจ จากความผิดหวังจนใจมันรับไม่ทัน เป็นธรรมดาที่เราต้องไหวหวั่น กับวันที่อะไรมันเปลี่ยนไป (และ/แต่) ถ้าวันหนึ่งวันไหน ที่ใจเจ็บทนทุกข์ ดังพายุที่โหมเข้าใส่ บอกกับตัวเองเอาไว้ ความเจ็บต้องมีวันหาย ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่า (แค่ไหนที่เฝ้ารอ) อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจ อย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหาย หากไม่รู้จักเจ็บปวดก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่า (แค่ไหนที่เฝ้ารอ) อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่า (แค่ไหนที่เฝ้ารอ) ที่เฝ้ารอ.. ฤดูที่แตกต่าง:Boyd feat. Nop Pornchamni
P.S.>>Thank you all of my friends 5018
>>>>>I Love U >.<"
>>>>>เมื่อไหร่จาฝันถึงบุ๊คอีกนะ 55++
>>>>>พรุ่งนี้ไปดูหรังกันนะเพื่อนๆ ห้องเราไปเยอะดีจังเลย (ไปช่วยกันกรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆ)
See you at Nevada!!!! September 06 รักของเธอ..มีจริงรึเปล่า สิ่งที่ฉันรอออยู่
อยากจะรู้รักแท้ๆของเธอเป็นเช่นไร ที่ผ่านมาไม่เข้าใจ ในความหมายที่ลึกซึ้ง อยากให้เธออธิบาย เพราะเธอ บอกให้ฉันรอก่อน อย่าใจร้อน อย่าใจร้อน อดทนรอไว้ เธออยากให้ฉัน (เชื่อใจ) (มั่นใจ (อย่าสงสัย อย่าสงสัย เธอใช่ไหม) ก็ไม่มีปัญหาหรอก บอกเอาไว้ให้รู้ ไม่ว่านานเท่าไร ฮืมม์...ฉันนี้รอได้ หากความหมายที่ลึกซึ้ง นั้นมีคำอธิบาย รักของเธอมีจริงรึเปล่า อยากจะรู้ ว่าเธอมีจริงไหม รักของเรา จะเป็นจริงใช่ไหม รักที่มีแต่ความจริงใจ ขอให้เธอตอบให้ฉันมั่นใจ ให้คำถามที่มีในหัวใจ (หมดไปเสียที) ช่วยตอบฉัน ว่าเธอคิดเช่นไร ตอบคำถามที่มีในหัวใจ ให้หมดไปเสียที รักของเธอมีจริงรึเป่ล่า:Nop Pornchamni
วันนี้คนนั้นไม่ได้มาโรงเรียน
รู้สึกเหงาๆยังไงไม่รู้
คิดถึงคนนั้น
เลยห้ามใจไม่ให้โทรไปหาเขาไม่ได้
อย่างน้อยได้ยินเสียงก้ยังดีเน๊อะ
อยากบอกเธอว่าคิดถึง
อยากบอกเธอว่าห่วงใย
อยากบอกว่ารักเธอเหลือเกิน... September 05 I'm In Loveดีก๊า
วันนี้เป็นวันที่ดีมากๆเลย
โลกทั้งใบกลายเป็นสีชมพู ^^
เพราะคนๆนั้น..คนเดียวเลย
ที่ทำให้ใจฉันได้มีความสุขอย่างนี้
วันนี้คนนั้นสอบเสร็จเป็นวันสุดท้ายแล้ว
แต่ยังไงเค้าก็คงจะได้มาโรงเรียนอีกอยู่หรอก
ก็เค้าก็ต้องพูดหน้าเสาธงตอนเช้าทุกๆวันนี่นา
^^
ดีจังเลย..
กลัว..จะไม่ได้เห็นหน้าเค้า
ยิ่งใกล้จาปิดเทอมเข้าทุกที
-*-
ขอร้องล่ะ อย่าเพิ่งปิดเทอมเลยน๊า
อยากเห็นหน้าเธอทุกๆวัน
ถึงแม้จะพยายามห้ามใจไม่ให้รัก
แต่สุดท้ายก็มิอาจห้ามใจให้คิดถึง
หวั่นไหวทุกครั้งที่เจอะเจอ
รักเธอเข้าแล้วจริงๆๆ
"แม้ว่าการตัดสินใจของฉันจะผิดพลาดมากสักเพียงไหน
ก็ไม่อาจเปลี่ยนหัวใจไปจากนี้"
ให้ฉันรักเธอ:ยุ้ย
เชื่อไหมว่าทุกๆการกระทำ ทุกๆรอยยิ้มเหล่านั้น ไม่เคยมีใครทำให้ฉันรู้สึกดีเหมือนเธอ หรือว่าเธอดีกับใครเสมอ ทุกคนก็ได้จากเธอ ไม่รูหละ...แต่ฉันหวั่นไหว หมดใจไปแล้ว ยิ่งกว่านั้น มันมากขึ้นทุกๆวัน ไม่ใช่แค่ชอบมาก ไม่ใช่แค่รู้สึกดีเท่านั้น แต่ให้ฉันรักเธอได้ไหม หมดใจที่ฉันมี รักเธอไปแบบนี้ ที่ใจฉันรู้สึก ก็ใจมันคอยนึก มันคอยแต่คิดถึงเธอนี่หน่า ให้ฉันรักเธอได้ไหม อย่างไรไม่สำคัญ ขอแค่ได้บอกคำ..ที่มันล้นในใจ ไม่รักไม่เป็นไร แค่ให้ฉันรักเธอก็พอ ฉันพูดจริงๆไม่เคยจะหวัง พูดรักแล้วเธอจะเห็น ฉันรูว่าฉันเป็นแค่ใครสักคนของเธอ ผู้หญิงคนนึงที่กล้าบอกรัก พูดความในใจกับเธอ แค่นี้มันคงไม่ทำเธอ..รู้สึกแย่ใช่ไหม ยิ่งกว่านั้น มันมากขึ้นทุกๆวัน ไม่ใช่แค่ชอบมาก ไม่ใช่แค่รู้สึกดีเท่านั้น แต่ให้ฉันรักเธอได้ไหม หมดใจที่ฉันมี รักเธอไปแบบนี้ ที่ใจฉันรู้สึก ก็ใจมันคอยนึก มันคอยแต่คิดถึงเธอนี่หน่า ให้ฉันรักเธอได้ไหม อย่างไรไม่สำคัญ ขอแค่ได้บอกคำ..ที่มันล้นในใจ แม้เธอไม่รักฉัน ให้ฉันได้รักเธอ..ก็พอ September 02 Long Live The Kingหวัดดีก๊าเพื่อนๆ
วันนี้ปอนด์ก็มีMV เพลง รูปที่มีทุกบ้าน
มาให้ดูกันคะ
^^"""
ยังไงก็ขอฝากละครเทิดพระเกียรติและส่งเสริมการมีคุณธรรมจริยธรรมในสังคม
ของห้องม.5/17และ5/18ด้วยนะคะ
กำกับการแสดงโดย:จักรพันธ์ สืบพันธ์โพธิ์ ผู้ช่วยผู้กำกับ:สุรศักดิ์ ชนะชัย เจนจิรา สุดโต
ผู้กำกับคือเพื่อนสนิทปอนด์เอง ^^^^^^^ ยังไงดีล่ะ >.<"
ไงก็ขอเชิญพ่อแม่พี่น้องคุณลุงคุณป้าคุณน้าคุณอา ชมการแสดงละครเพลงของห้อง5/17+5/18 ได้ที่(คิดว่า)หอประชุม (แน่นอน)โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย วันอังคารที่ 11 กันยายนนี้ก๊ะ
ส่วนวันอังคารและพุธที่4-5 กันยา พี่ประธานก็จาสอบFinalแว้ววว มาช่วยกันอวยพรให้พี่เค้าโชคAกันเต๊อะ .. (ขอให้อ่านหนังสือบ้างก็พอแว้ววว) เมื่อวานยังเห็นนั่งเป่าขลุ่ยอยู่เลย!!!
o_O" เมื่อวานเป็นอารายที่ซวยม๊ากกกกก๊า ตอนที่ไปบอกการดำเนินการของโครงการปลูกพุทธรักษา อยู่ดีๆ ปอนด์ก็ไปเผลอพูดกะพี่ประธานได้ไงก้ไม่รู้ -*- (ช้านนนอุตส่าห์เก็บตัว เดินหนี ไม่พูดไม่มอง ม่สนใจ..) -*- สรุปคือเพราะรัก..แล้วกันคะ August 28 I'm In Love^^
Now I think..I'm in love. >.<" Let's see...
เมื่อมีความรัก..โลกทั้งใบดูเหมือนจะเป็นสีชมพู . .. ~~^*I'm in love :Friday*^~ ยังมีเสียงเพลงที่ทำให้ใจสดใส ดวงดาวมากมายมีให้เราดูเต็มฟ้า..ฉันมีความสุข มีลมพัดเย็นมาเป็นเพื่อนคลายเหงา มีวันของเราเพียงเราที่ผูกพัน..ฉันมีความสุข - - ชอบเธอจริงๆ..แต่ไม่กล้า เขาชอบทำให้ฉันเสียใจตลอดเลย เขาคงไม่รู้สินะว่าทุกครั้งที่เขาว่าฉัน ..ฉันเสียใจแค่ไหน.. เขาน่ะไม่มีความยุติธรรมเลยสักนิด แถมใจร้ายมากๆเลย แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมฉันรักเขา .... - -" - - I won't say I in love - - coz' when there comes to times I think I will really to say 'I love U' with him...
August 22 Reason..ปากไม่ตรงกับใจ :Ost.หนึ่งในทรวง
สิ่งที่อยู่ลึกๆ สิ่งที่ใจรู้สึก
วันที่เราพบกันมันทำให้ฉันหวั่นไหว
คอยระวังทุกครั้ง ได้แต่คอยห้ามใจ เมื่อไม่เคยรู้เลย ไม่เคยเข้าใจ จิตใจของเธอ
กลัวจะต้องเสียใจ ไม่อยากมีน้ำตา เพียงแค่เธอพูดมาว่าเธอไม่เคยมีฉัน
ใจอยากบอกว่ารัก แต่ปากมันบอกว่าไม่ ปากยังคงไม่ตรงกับใจแล้วเมื่อไรเธอจะรู้
ใจจะบอกว่ารัก แต่มันต้องห้ามให้อยู่
รักเธอมาก ฉันรักเธอมาก แต่เธอก็คงไม่รู้
คงได้เพียงเท่านี้ คงได้เพียงรู้จัก ไปได้ไกลเท่าไรก็คงไม่ถึงคำว่ารัก
ถ้าหากวันพรุ่งนี้ เราห่างกันแสนไกล
ยังไม่เคยมั่นใจ จะบอกดีมั๊ย ให้เธอรู้
กลัวจะต้องเสียใจ ไม่อยากมีน้ำตา
เพียงแค่เธอพูดมาว่าเธอไม่เคยมีฉัน
ใจอยากบอกว่ารัก แต่ปากมันบอกว่าไม่
ปากยังคงไม่ตรงกับใจแล้วเมื่อไรเธอจะรู้
ใจจะบอกว่ารัก แต่มันต้องห้ามให้อยู่
รักเธอมาก ฉันรักเธอมาก แต่เธอคงได้รู้..
August 21 Let's Smile!ทุกครั้งที่ฉันนั้นเจอ ผู้คนมากมาย
ไม่ว่าเขานั้น หน้าตา ท่าทางอย่างไร ถึงแม้เขานั้นฉันไม่รู้จัก และไม่รู้ว่าเขาคือใคร แต่ฉันก็รู้ และแน่ใจกว่า(ใน)ทุกคน ถ้าหากฉันยิ้มให้เขาก่อน เขาจะยิ้มให้ฉันกลับ ต่างคนก็จะได้รับอีกความสุขเติมให้หัวใจ ถ้าหากฉันทักกับเขาก่อน เขาจะคุยกับฉันกลับ เมื่อให้ก็จะได้รับความสุขกลับคืนเสมอไป เติมชีวิตเพิ่มทุกๆ วัน รับความสุขนั้นด้วยการให้ เริ่มสะสมความชื่นใจ ด้วยรอยยิ้ม สวัสดีครับ นภ พรชำนิ ครับ รู้ไหมทุกครั้ง ที่ฉันได้เจอกับใคร สูง ขาว ผิวสี ยากจน มั่งมีแค่ไหน ถึงแม้เขานั้นฉันไม่รู้จัก และไม่รู้ว่าเขาคือใคร แต่ฉันก็รู้ และมั่นใจในทุกคน ถ้าหากฉันยิ้มให้เขาก่อน เขาจะยิ้มให้ฉันกลับ ต่างคนก็จะได้รับอีกความสุขเติมให้หัวใจ ถ้าหากฉันทักกับเขาก่อน เขาจะคุยกับฉันกลับ เมื่อให้ก็จะได้รับความสุขกลับคืนเสมอไป เติมชีวิตเพิ่มทุกๆ วัน รับความสุขนั้นด้วยการให้ เริ่มสะสมความชื่นใจ ด้วยรอยยิ้ม แค่ยิ้มให้เขาก่อน (ยิ้มให้เขาก่อน) แค่ทักกับเขาก่อน (ทักกับเขาก่อน) แน่นอนว่าเขา จะคืนจะย้อนให้กลับมา ถึงแม้เขานั้นฉันไม่รู้จัก และไม่รู้ว่าเขาคือใคร แต่ฉันก็รู้ และแน่ใจกว่า(ใน)ทุกคน ถ้าหากฉันยิ้มให้เขาก่อน เขาจะยิ้มให้ฉันกลับ ต่างคนก็จะได้รับอีกความสุขเติมให้หัวใจ ถ้าหากฉันทักกับเขาก่อน เขาจะคุยกับฉันกลับ เมื่อให้ก็จะได้รับความสุขกลับคืนเสมอไป เติมชีวิตเพิ่มทุกๆ วัน รับความสุขนั้นด้วยการให้ เริ่มสะสมความชื่นใจ ด้วยรอยยิ้ม ถ้าหากฉันยิ้มให้เขาก่อน เขาจะยิ้มให้ฉันกลับ ต่างคนก็จะได้รับอีกความสุขเติมให้หัวใจ ถ้าหากฉันทักกับเขาก่อน เขาจะคุยกับฉันกลับ เมื่อให้ก็จะได้รับความสุขกลับคืนเสมอไป เติมชีวิตเพิ่มทุกๆ วัน รับความสุขนั้นด้วยการให้ เริ่มสะสมความชื่นใจ ด้วยรอยยิ้ม หลังจากที่ทะเลาะกันกับคนนั้น
วันต่อๆมาเราก็ไม่ไปให้เขาเห็นหน้าอีกเลย
เพราะอะไรนะหรอ..
เพราะเราเจ็บ..เจ็บมากๆเลยล่ะ -*-
ทั้งๆที่เขาไม่เคยทำอะไรดีๆกับเราซักอย่าง
แต่ทำไมหัวใจเรากลับรักเขาได้
ทำไมกัน???
เมื่อวานไปจัดเตรียมนิทรรศการที่โรงเรียน
กะโน้ต แพรว หญิง
ขอบอกว่า"เหนื่อยมากกกกกกกกกกกกกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ......"
วันนี้ต้องไปจัดต่ออีก
ตอนเช้าก้ต้องไปถวายบังคมร.4
....
แล้วฉ้านนนมานั่งทำอะไรอยู่เนี่ย!
ไปแล้วน๊า
บะบายก๊า
August 16 หัวข้อการพูดคุย รัก
ข้อความ Believe In Me and Love
August 04 ลังเล..รักหรือไม่รัก ใช่หรือไม่ใช่ คงต้องเด็ดกลีบดอกไม้ที่ลับไป
เพราะฉันมีสิ่งนึง ที่ไม่รู้จะถามใคร มันค้างวังเวงในใจตลอดมา ชอบเธอจริงๆแต่ไม่กล้า เป็นคนอย่างงี้ตลอดมา อยากจะมีแรงจูงใจเหลือเกิน ให้ฉันแน่ใจซักที ยังไม่รู้รักหรือเปล่า วันนี้ฉันเองก็ไม่แน่ใจ มันคือรักหรือเปล่า แค่รู้ว่าชอบมีเธอใกล้ๆ เธอคือคนนั้นหรือเปล่า ที่ฉันจะรักเป็นคนสุดท้าย ที่หัวใจฉันจะยอม ที่หัวใจฉันจะพร้อมรักตลอดไป รัก หรือ เกลียด
July 31 ทางที่เลือกเอง..ร่ำเรียน ฝ่าฟันเข้ามา ไม่มีสัญญา สู้มาด้วยใจ
อยากรู้..สิ่งที่ฉันทำ มันจะชักนำ ฉันเป็นเช่นไร อยากสรร สิ่งที่สวยงาม สิ่งที่งดงาม ให้คงอยู่ไว้ จะขอ ขอทำตามใจ ดีเลวเช่นไร หัวใจ เลือกเอง ฉันเหนื่อย ฉันท้อ แต่ฉันยังรอด้วยดวงใจที่มีหวัง แม้จะหนัก ฉันไม่เคยหวั่น ฉันรู้ว่ายังต้องสู้เขา.. คอยวันที่ฉันนั้นจะเป็นคนยิ่งใหญ่ เราจะก้าวไปด้วยดวงใจ กับความฝัน และจะไม่ท้อเพราะหัวใจยังยึดมั่น หนทางของเรา เราขีดเอง ฉันเหนื่อย ฉันท้อ แต่ฉันยังรอด้วยดวงใจที่มีหวัง แม้จะหนัก ฉันไม่เคยหวั่น ฉันรู้ว่ายังต้องสู้เขา.. คอยวันที่ฉันนั้นจะเป็นคนยิ่งใหญ่ เราจะก้าวไปด้วยดวงใจ กับความฝัน และจะไม่ท้อเพราะหัวใจยังยึดมั่น "หนทางของเรา เราขีดเอง" ทางที่เลือกเอง:Boy Trai
July 29 กลางวันตื่น กลางคืนฝันเคยได้ลองค้นหา ผ่านเวลามาแล้วมากมาย แต่บางครั้งฉันยังหวั่นไหวตามคืนและวัน มีสิ่งเดียวที่รู้ เปลี่ยนแปลงไปไม่ง่ายอย่างนั้น คือความฝันที่มีในใจตลอดเวลา แม้ตอนกลางวันที่ฉันตื่น หรือตอนกลางคืนที่ฉันหลับอยู่ ก็ยังรู้ตัวดีว่าฉันนั้นฝันถึงใคร แม้คนมากมายให้พบให้เจอ ฉันมีแต่เธอในหัวใจ จากวันนี้ไปจนเมื่อไรก็ยังรักเธอ เจอเรื่องราวทั้งหลาย ผ่านอะไรแต่เช้าจนเย็น ก็ไม่เห็นจะมีสิ่งใดมาแทนภาพเธอ ใจยังคอยนึกย้ำ จดจำเธอไว้ได้เสมอ อยู่ตรงไหนก็ยังมีเธอตลอดเวลา แม้ตอนกลางวันที่ฉันตื่น หรือตอนกลางคืนที่ฉันหลับอยู่ ก็ยังรู้ตัวดีว่าฉันนั้นฝันถึงใคร แม้คนมากมายให้พบให้เจอ ฉันมีแต่เธอในหัวใจ จากวันนี้ไปจนเมื่อไรก็ยังรักเธอ แม้ตอนกลางวันที่ฉันตื่น หรือตอนกลางคืนที่ฉันหลับอยู่ ก็ยังรู้ตัวดีว่าฉันนั้นฝันถึงใคร แม้คนมากมายให้พบให้เจอ ฉันมีแต่เธอในหัวใจ จากวันนี้ไปจนเมื่อไรก็ยังรักเธอ จากวันนี้จนวันสุดท้ายก็ยังรักเธอ Chapter#5 for youรู้ตัวรึเปล่า เธอทำอะไรให้ชีวิตของฉัน
มากมายเท่าไหร่ ที่ได้จากการที่มีเธออยู่ข้างกัน เป็นความอบอุ่นในหัวใจ เป็นความยิ่งใหญ่ของทุกวัน เป็นจุดมุ่งหมาย และเลี่ยวแรงอันสำคัญ ก็เพราะว่าเธอนั้นคือดวงใจของฉัน ที่ทำให้ทุกๆวันฉันเดินสู้ต่อ ต้องล้มและลุกเท่าไหร่ไม่เคยจะท้อไม่เคยหวั่นไหว ขอเพียงยังมีเธออยู่ด้วยกันตลอดไป รู้สึกรึเปล่า เธอเติมอะไรให้วันคืนเหล่านั้น มากมายเท่าไหร่ กับสิ่งจากการที่มีเธออยู่ใกล้กัน เป็นความอบอุ่นในหัวใจ เป็นความยิ่งใหญ่ของทุกวัน เป็นจุดมุ่งหมาย และเลี่ยวแรงอันสำคัญ ก็เพราะว่าเธอนั้นคือดวงใจของฉัน ที่ทำให้ทุกๆวันฉันเดินสู้ต่อ ต้องล้มและลุกเท่าไหร่ไม่เคยจะท้อไม่เคยหวั่นไหว ขอเพียงยังมีเธออยู่ด้วยกันตลอดไป ก็เพราะว่าเธอนั้นคือดวงใจของฉัน ที่ทำให้ทุกๆวันฉันเดินสู้ต่อ ต้องล้มและลุกเท่าไหร่ไม่เคยจะท้อไม่เคยหวั่นไหว ก็เพราะว่าเธอนั้นคือดวงใจของฉัน ที่ทำให้ทุกๆวันฉันเดินสู้ต่อ ต้องล้มและลุกเท่าไหร่ไม่เคยจะท้อไม่เคยหวั่นไหว ขอเพียงยังมีเธออยู่ด้วยกัน ขอเพียงยังมีเธอเดินเคียงข้างฉัน ขอเพียงยังมีเราอยู่ด้วยกัน
"ฉันก็สุขใจ" ขอบคุณคุณพ่อ คุณแม่
ขอบคุณคุณตา คุณยาย คุณปู๋ คุณย่า
ขอบคุณคุณป้า คุณลุงและคุณน้า
ขอบใจน้องปาล์ม แบม และบูม
ขอบคุณคุณครูทุกคน
ขอบคุณพี่จิ๊บ พี่ชายที่แสนดีตลอดมา
ขอบคุณเพื่อนๆชาว5018
ขอบคุณทุกคนที่ได้ผ่านเข้ามาในชีวิตของฉัน
............
....
..
July 23 ทำดี..ต้องได้ดีไม่ใช่ที่นามสกุล ไม่ใช่ที่ชาติภาษา
ไม่ใช่อยู่ที่หน้าตา แต่อยู่ที่หัวใจ ของมันจะดีจะเลวต้องดูที่ข้างใน ไม่ว่าจะดีจ ะร้าย ดูที่การกระทำ แม้ทำดีมันยากเหลือเกิน ทำดีต้องได้ดี คำคำนี้ยังจำฝังใจ
ไม่ว่าจะนานสักเท่าไหร่ก็คงต้องมีสักวัน ทำดีต้องได้ดี เชื่อเสมอต้องมีวีนนั้น วันที่ฟ้าสดใส วันที่ดอกไม้บาน
วันที่เขาเข้าใจ ..วันที่ฝันเป็นจริง..
" สุดแต่ฟ้ากำหนด " - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
July 14 Chapter#4แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้น
อย่างน้อยคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก “ ไม่ธรรมดา “ ที่จะนึกถึง เรียกว่าเป็น “ ความพิเศษ “ ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ ก็ในเมื่อคำว่า “ พิเศษ “ หมายถึง ความจำเพาะ ความแปลกแยก ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด ให้ “ ความรู้สึกดีๆ “ จากจิตใจที่ดีๆ ให้ “ ความอาทรถึง “ จากจิตใจที่นึกถึง ให้ “ ความห่วงใย “ จากจิตใจที่เป็นห่วง ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างดีๆ แต่มี “ สติ “ ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ “ คุกรุ่น “ ให้ไปเถอะ ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง “ ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ้ม “ และหากเมื่อใดจิตใจระส่ำระสาย สะดุดกับอะไรขึ้นมา ก็จงหยุดพักตรึกตรอง อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด “ สิ่งดีๆ “ จนกระจัดกระจายไป เพราะ “ การให้ความหมาย “ ไม่ใช่ “ การตั้งความหวัง “ คนสองคน…ให้ความหมายซึ่งกันและกัน แต่คนสองคน “ จะไม่ตั้งความหวังในกันและกัน “ เพราะการตั้งความหวังมักนำพามาซึ่ง “ การเรียกร้อง “ “ ความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ “ โดยที่ไม่รู้ตัว มันร้อน มันหนาวนักและไม่เป็นสุข เราต้องไม่ลืมปรับอุณภูมิจิตใจไว้ที่องศาอุ่นๆ หากเริ่มรู้สึกตัวว่าความร้อนเริ่มทวีขึ้น เราต้องค่อยๆเดินออกมาสูดอากาศเย็น หากตรงกันข้าม เราก็ต้องหลบเร้นจากความหนาวมาหาไอแดดเช่นกัน และอย่าลืมว่า “ ความพิเศษ “ ไม่ได้จำกัดว่า จะต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษที่สุด หรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียว ทั้งเราและเขาอาจมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ พิเศษในเรื่องนั้น พิเศษในเรื่องนี้ ในเมื่อหัวใจเป็นของเรา เราก็ย่อมเลือกให้ “ ความพิเศษ “ กับใครก็ได้ ที่เราจะไม่ต้องแลกกับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา จงให้ "ความพิเศษ" เป็นชีวิตชีวา เป็นแววตาที่แจ่มใส
เป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ยิ้มได้ ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตาม ไม่หักห้าม แต่ไม่กระโจนใส่ ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื้ออาทร จงเป็นความแจ่มใสในอารมณ์ของตัวเอง เป็นความชุ่มชื่น สดใส เช่นสายน้ำ เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา เป็นสีเขียวของใบไม้ที่เย็นที่ตาและที่ใจ และที่ตรงนี้จะอีกนานเท่าใด ไม่ว่า “ คนพิเศษ “ คนนั้นจะอยู่ใกล้หรือต้องจากกันไกล “ ความพิเศษ ” นั้นก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ ที่เดิม ที่ซึ่งใจข้างซ้ายตรงกัน เป็นเรื่องที่ดีที่สุด ที่จะรอคนที่คุณต้องการ ดีกว่า ตัดสินใจไปกับใครสักคนที่ว่างอยู่ เป็นเรื่องดีที่สุด ที่จะรอคุณที่คุณรัก ดีกว่า ตัดสินใจไปกับใครสักคนที่อยู่แถวนั้น เป็นเรื่องดีที่สุด ที่จะรอคนที่คุณคิดว่าใช่ เพราะชีวิตช่างแสนสั้น สำหรับเวลาที่เสียไปกับคนที่ไม่ใช่ คงจะดีถ้าได้เจอคนที่เขารักคุณจริงในภายหลัง เพราะมันย่อมดีกว่า การได้เจอคนที่เขาสัญญาว่าจะรักคุณ แต่ไม่ช้าเขาก็ไป อย่าพยายามแสร้งทำให้คนอื่นประทับใจ เพื่อที่เขาหรือเธอจะได้มาหลงรักคุณ เพราะถ้าทำแบบนั้น คุณจะถูกตั้งความหวังไว้ว่า มันจะต้องเป็นแบบนั้นตลอดไป โชคชะตา บอกถึง คนที่จะผ่านเข้ามาในชีวิตเรา แต่…หัวใจ บอกถึง คนที่เราจะอยู่กับเรา ตลอดไป… ชีวิตของคนเราเกิดมาแค่ครั้งเดียว
ถ้าหากมัวแต่ไปเสียใจกับสิ่งเลวร้ายที่เกิดขึ้น
หยุดทุกสิ่งทุกอย่างเพียงเท่านั้น
ชีวิตของเราจะไร้คุณค่าไปทันที
..
ให้เวลารักษาแผลใจของเรา
อาจจะใช้เวลาเนิ่นนาน
แต่เชื่อมั้ยว่า..เวลานี่ล่ะ จะทำให้เราเข้มแข็ง
เมื่อเราล้มลง..เราต้องกล้าที่จะลุกขึ้น
มิใช่ลุกขึ้นทันที..แต่ค่อยๆประคองตัวเองขึ้นมา
เปรียบดังเราค่อยๆหันมามองดูตัวเองและคนที่คอยอยู่เคียงข้างเรา
ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนๆ หรือพี่ๆ(พี่ชาย)
คนที่เราควรจะเอาใจใส่เค้าให้มากขึ้นกว่าเดิม
เพราะตอนที่เราเจ็บ..คนเหล่านี้จะคอยอยู่เคียงข้างเราเสมอ
ไม่ใช่เขาคนนั้นเลย..
ล้มบ้างก็ได้ : Boy Kosiyapong
แพ้ชนะ ทุกข์หรือสุข มันเป็นเช่นไร คนหนึ่งคนกว่าจะเข้าใจ ต้องรู้ต้องโดนด้วยตัวเอง
ไม่มีใครสอนให้มองเห็น ต้องล้มเอง รับเอง แพ้เอง รู้เองถึงจะค่อยๆ เข้าใจ ถ้าหากไม่ปล่อยให้เรียนรู้ในวันนี้ แล้วจะมีวันที่เข้าใจไหม ปล่อยมันให้ล้มบ้างก็ได้ ปล่อยมันให้แพ้บ้างก็ได้ ก็แค่หกล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ แพ้ก็แค่ต้องเข้าใจ ล้มบ้างก็ได้ และเธอจะแพ้บ้างก็ได้ คำว่าชนะนั้นคงไม่ยิ่งใหญ่ ถ้าคำว่าแพ้นั้นยังไม่เข้าใจ ผิดหวังหรือสำเร็จอยู่ที่ข้างใน คนหนึ่งคนกว่าจะเข้าใจ ต้องรู้ต้องโดนด้วยตัวเอง ไม่มีทางลัดให้เดินเล่น ต้องล้มเอง รับเอง ลุกเอง รู้เอง ถึงจะค่อยๆ เข้าใจ เดี๋ยวซิ่ ลองฟังนี่ซิ่ จะผิดหวังหรือจะแพ้ ก็ตามแต่ ขอเพียงแค่ลองฟังนี่ซิ่ อย่าเพิ่งหนีซิ่ อย่าเพิ่งท้อซิ่ อย่าเพิ่งล้มความตั้งใจอะไรง่ายๆกันอย่างนั้นซิ่ คนทุกคนเคยผิดหวัง คนทุกคนมีปัญหา แต่ไม่ใช่ต้องหลบหน้า หรือเศร้าจนบ้าไปอย่างนั้นนี่ อย่างนี้ก็แย่ซิ่ ถ้าหัวสมองยังไม่ไหวก็ใช้หัวไปแทนได้นี่ ถ้าหากไม่ปล่อยให้เรียนรู้ในวันนี้ ก็แล้วจะมีวันที่เข้าใจไหม ปล่อยมันให้ล้มบ้างก็ได้ ปล่อยมันให้แพ้บ้างก็ได้ ก็แค่หกล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ แพ้ก็แค่ต้องเข้าใจ ล้มบ้างก็ได้ และเธอจะแพ้บ้างก็ได้ คำว่าชนะนั้นคงไม่ยิ่งใหญ่ ถ้าคำว่าแพ้นั้น..ยังไม่เข้าใจ P.S.>>>>>>>>>>>>>คิดถึง+ร๊ากเพื่อน5018ทุกคน
>>>>>>>>>>>>>>>>พี่ประธานขาา..เมื่อไหร่จะเข้าใจกันสักทีนะ - - ...ยังไงก้รัก(ล้อเล่น)(รึเปล่า)(ไปถามแท็ป เอิร์ล ตาล แพม ตองดูละกัน)
>>>>>>>>>>>>>>>>ขอให้ได้เจอนัทจังทีเถอะ ไม่ได้เจอมาหลายเดือนแว้ว..คิดถึงนะ 55555555++++++++(นัทจังจาผอมลงอีกมั้ยเนี่ย..เค้ามีแต่จะอ้วนขึ้น..เมื่อไหร่น้ำหนักเค้าจะถึง 45 kilos มั้ยนะ
>>>>>>>>>>>>>>>>Medicine Chula..!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! June 02 Chapter#3จะต้องถอนใจ อีกสักเท่าไร
โลกแห่งความเป็นจริง ไม่เคยเป็นอย่างใจ วันและคืนเปลี่ยนหมุน ให้เราวิ่งตามเรื่อยไป โตแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายเลย มันไม่คุ้นไม่เคย ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยใจ ไม่มีเวลาเหลือ ไว้ฟังไว้คิดถึงใคร โตแล้ว ต้องทำอย่างไร เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ จนตัวเราเองอาจหล่นหาย เมื่อเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในใจ เขาไปไหน ทำไมวันนี้เขาหายไปจากเรา ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม ในวันนึงเท่าไร ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป แค่เพียงอยาก ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้ โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ เอาไว้ ตรงขอบฟ้านั้น มีรุ้งพาดผ่าน เมื่อความจริงความฝันได้มาบรรจบกัน ที่ดินแดนแห่งนั้น เด็กน้อยคนหนึ่งกับฉัน จูงมือเดินไปด้วยกัน เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ จนลืมว่าเราเคยเป็นใคร อย่าลืมเด็กน้อย ทิ้งปล่อยเขาคอยอยู่เดียวดาย ได้ยินใช่ไหมเสียงนั้นที่เรียกเรา ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม ในวันนึงเท่าไร ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป แค่เพียงอยาก ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้ โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ จะอยู่กับฉันตลอดไป (ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ใจยังเป็นเด็ก) อยู่กับฉันตลอด ไม่ให้ใครแย่งไป (ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ใจยังเป็นเด็ก) now,I'm thinking about many things of my life.
It's not fast and sometimes I think it's very fast to me.
Lots things in my life come together.
Now,I think how can I do it best.
I am very tired.
All of my homework.
All of The ECYC.
All of my reading books for Admission!!
All of my heart..P'Om.
But now I must do it best best and best!!
like...
"เปิดเถอะนะ ปล่อยเถอะนะ
พักลงก่อนที่จะสาย พาใจมาพิง ทิ้งตัวลงนอนให้สบาย ปลดพันธนาการที่ผูกมัดหัวใจและกาย พาใจมาพิง แล้วทิ้งตัวลงนอน ให้สบาย เธอได้ทำดีที่สุดแล้ว.." from "ที่สุดแล้ว of คุณปุ๊ อัญชลี"
Thank you
P'master of R.W. school's student
You make the sunshine when I'm cold.
^__^ June 01 Chapter#2ดีคะ
วันนี้เพิ่งกลับมาจากค่ายพุทธธรรม
เหนื่อยมากมากๆๆ แต่ก็ได้อะไรกลับมาเยอะแยะเลยคะ ^^"
และเมื่อมาถึงร้อยเอ็ดแล้ว..ไปช่วยพี่เค้าๆเลือกประธานระดับม.4กัน
เฮ้อ..อันนี้น่ะแบบว่าเสียงแทบหายเลย
..วุ่นวายมากเลย แต่พี่ๆกรรมการนักเรียนดีมากๆเลยคะ..
Thank You ค่า..
^-^
วันนี้ไม่ได้ไปเรียนCalculusเลย..แบบว่าไม่ไหวแล้วนะ
วันนี้เหนื่อยจริงๆคะ
พรุ่งนี้ว่าจะไม่ไปโรงเรียนด้วย
- -
เดี๋ยววันหลังมาอัพอีกนะคะ
บะบายค่า
ป.ล.คิดถึงพี่โอมนะ
May 23 Chapter#1ดีค่า^_^
Good Morning for school!!
หลังจากเปิดเทอมมาอาทิตย์กว่าๆ
ก็มาถึงวันหยุดซักที
วันนี้-วันศุกร์ คณะคุณครูไปอบรมฯที่อุบล
โรงเรียนก็เลยหยูด ^^"
วันอาทิตย์ที่แล้วปอนด์ไปรับน้อง(รอบสอง)มาคะ
สนุกมากๆๆเลยคะ
น้องๆม.1เนี่ยบอกง่าย
พวกเขาเป็นเด็กที่น่ารักมากๆเลยคะ
น้องม.4ผู้หญิงก้มีหลายแบบกันไป
แต่ยังไงตอนนี้พวกเราก้กลายเป็นพี่-น้องชาวเขียวแสดกันแล้ว
ปอนด์รู้สึกว่าปอนด์โตขึ้น
ปอนด์เป็นรุ่นพี่ต้องทำแบบอย่างที่ดีแก่รุ่นน้อง
^_______^
มีความสุขคะ
พี่ประธานเค้าก็เก่งมากๆเลยคะ
แต่พี่เค้าคงเหนื่อยมากๆเลยเนอะ
งั้นปอนด์จะเป็นกำลังใจให้นะคะ
สู้ๆคะ
I Wanna Be That Someone Special In His Life
I Wanna Kiss Him Good Morning And Hold Him At Night I Wanna Know What He''s Feeling And Not Have To Ask And When He Comes To Me He Comes With No Guilt Atlached I Wanna Be That Someone Special Who Touches His Soul I Wanna Understand His Moods But Not Try To Control I Wanna Open His Mind To A Different Side And He Speak To Me He Know There''s Nothing To Hide I Wanna Be Inspired By His World I Wanna Feel The Fascination Of Opinioned Converstions I Don''t Want A Love That''s Polished And Perfected I Just Want A Relationship That''s Comfortably Realistic But To Be That Someone Special Is Not Easy He Has To Be That Certain Person My One And Only Person The Person That''s Special To Me |
|
|